Η ίδρυση της Σεπτής Στοάς «Κίμων», το 1918, ήταν η φυσική απόληξη μιας ευρύτερης πνευματικής και οικονομικής ακμής που γνώρισε η Λάρνακα κατά τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα. Η πόλη, χάρη στη γεωγραφική της θέση, είχε εξελιχθεί σε σημαντικό εμπορικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου, ευνοημένη τόσο από το άνοιγμα της Διώρυγας του Σουέζ όσο και από την ανάπτυξη της ατμοκίνητης ναυσιπλοΐας και τη λειτουργία του τηλεγράφου, στοιχεία που τη συνέδεσαν άμεσα με τα μεγάλα εμπορικά ρεύματα της εποχής. Η παρουσία εμπορικών οίκων, τραπεζών, ασφαλιστικών εταιρειών και βιομηχανικών μονάδων, συνέβαλε στη διαμόρφωση μιας εύρωστης αστικής τάξης, με έντονο ευρωπαϊκό προσανατολισμό και ζωηρή πνευματική δραστηριότητα, η οποία αποτέλεσε το γόνιμο έδαφος πάνω στο οποίο καλλιεργήθηκε η ιδέα του Ελευθεροτεκτονισμού.
Η Λάρνακα υπήρξε, εξάλλου, πρωτοπόρος στα γράμματα και τον πολιτισμό ολόκληρης της Κύπρου. Εκεί λειτούργησαν τα πρώτα τυπογραφεία του νησιού και εκδόθηκαν σημαντικές εφημερίδες και περιοδικά που διαμόρφωσαν την κοινή γνώμη και καλλιέργησαν τον δημόσιο διάλογο. Παράλληλα, εκπαιδευτικά ιδρύματα όπως η Αμερικανική Ακαδημία και το Παγκύπριο Εμπορικό Λύκειο, συνέβαλαν καθοριστικά στη διαμόρφωση μιας μορφωμένης και ανοιχτόμυαλης κοινωνίας, μέσα στους κόλπους της οποίας άνθισαν οι τέχνες, το θέατρο και η μουσική, προσδίδοντας στην πόλη έναν χαρακτήρα ιδιαίτερης πνευματικής ακτινοβολίας.
Μέσα ακριβώς σε αυτό το γόνιμο περιβάλλον, γεννήθηκε η ανάγκη της ίδρυσης της Στοάς «Κίμων». Στις 30 Μαΐου 1918, μια ομάδα οραματιστών ανδρών υπέβαλε επίσημο αίτημα προς τη Γαληνοτάτη Μεγάλη Ανατολή της Ελλάδος, ζητώντας την έγκριση λειτουργίας της νέας Στοάς· ο σχετικός κανονισμός εγκρίθηκε τον Ιούλιο του ιδίου έτους, σφραγίζοντας επίσημα τη γέννηση ενός θεσμού που επρόκειτο να σημαδέψει την κοινωνική και πνευματική ζωή της πόλης για πάνω από έναν αιώνα. Το όνομα «Κίμων» δεν επιλέχθηκε τυχαία, αλλά προς τιμήν του Αθηναίου στρατηγού Κίμωνα (506-450 π.Χ.), προσωπικότητας στενά συνδεδεμένης με το αρχαίο Κίτιο, όπου και έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια εκστρατείας εναντίον των Περσών. Ο Κίμων αποτελούσε διαχρονικό πρότυπο γενναιότητας, αρετής και φιλοπατρίας - αξίες που ταυτίζονταν απόλυτα με τα ιδανικά των ιδρυτών της Στοάς. Η επιλογή αυτή, αντανακλούσε επιπλέον, τα έντονα ελληνικά εθνικά αισθήματα που διαπότιζαν μεγάλο μέρος της κυπριακής κοινωνίας της εποχής, δίνοντας στη νεοσύστατη Στοά, έναν συμβολισμό βαθιά ριζωμένο στην ελληνική ιστορική συνείδηση.
Η Στοά, στεγάστηκε αρχικά σε οίκημα της οικογένειας Βαλδασερίδη και αργότερα μετακόμισε στην οικία Κραμβή, επί της οδού Ζήνωνος Κιτιέως. Οι εργασίες της, διακόπηκαν αναγκαστικά το 1931, εξαιτίας των γνωστών Οκτωβριανών γεγονότων, για να επαναληφθούν έξι χρόνια αργότερα, το 1938. Έπειτα από αρκετές ακόμη μετακινήσεις, το 1972 ολοκληρώθηκε επιτέλους η ανέγερση του ιδιόκτητου Τεκτονικού Οικήματος στη Λάρνακα, καρπός πολυετών κόπων και σημαντικών οικονομικών θυσιών εκ μέρους των μελών της Στοάς. Ξεχωριστή υπήρξε, στο σημείο αυτό, η συμβολή των αδελφών Μιλτιάδη Οικονομάκη, Φλώρη Μιλτιάδη και Νικολάου Λυσιώτη, των οποίων η αφοσίωση αποδείχθηκε καθοριστική.
Σε ολόκληρη τη διαδρομή της ιστορίας της, η Στοά «Κίμων» διαδραμάτισε ενεργό και ουσιαστικό ρόλο στην κοινωνική και εθνική ζωή της Κύπρου. Ήδη από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας της, στήριξε ένθερμα τις διεκδικήσεις για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, ενώ το 1940 καταδίκασε δημόσια και επίσημα την ιταλική εισβολή στην Ελλάδα, ενισχύοντας παράλληλα, οικονομικά, τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό. Οι εργασίες της διεκόπησαν εκ νέου κατά τη δύσκολη περίοδο του Αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-1959), για να επαναρχίσουν, τελικά, το 1960, σηματοδοτώντας τη συνέχιση μιας παράδοσης που δεν έσβησε ποτέ. Εξίσου σημαντική στάθηκε και η κοινωνική προσφορά της Στοάς. Το 1929, ίδρυσε τη Νυχτερινή Σχολή «ΚΙΜΩΝ», προσφέροντας πολύτιμη εκπαίδευση σε εργαζόμενους νέους που στερούνταν την οικονομική δυνατότητα να φοιτήσουν σε άλλα σχολεία. Παράλληλα, ανέπτυξε ευρεία φιλανθρωπική δράση, στηρίζοντας ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και ιδρύματα της Λάρνακας. Το 1984, ιδρύθηκε η Οργάνωση Συζύγων Τεκτόνων, η οποία συνέχισε με ζήλο και ενίσχυσε περαιτέρω το κοινωνικό έργο της Στοάς.
Αξιοσημείωτη υπήρξε, τέλος, και η πνευματική συμβολή των μελών της. Ξεχωρίζουν προσωπικότητες όπως οι λογοτέχνες Παύλος Βαλδασερίδης και Χρήστος Κάρμιος, οι οποίοι εμπλούτισαν με το έργο τους την πνευματική καλλιέργεια, τόσο της Στοάς, όσο και της κυπριακής κοινωνίας γενικότερα, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα τους.
Το 2006, η Στοά «ΚΙΜΩΝ» υπήρξε μία από τις έξι ιδρυτικές Στοές της Μεγάλης Στοάς της Κύπρου, γεγονός ιδιαίτερης ιστορικής σημασίας. Έκτοτε φέρει τον αριθμό 1, ως η αρχαιότερη μεταξύ αυτών, τιμή που αντικατοπτρίζει τη μακρόχρονη και αδιάλειπτη παρουσία της.
Το 2018, η Στοά συμπλήρωσε έναν ολόκληρο αιώνα συνεχούς παρουσίας και προσφοράς, γιορτάζοντας με λαμπρότητα τα 100 χρόνια από την ίδρυσή της. Με αφορμή αυτόν τον σημαντικό σταθμό, ανανέωσε το έμβλημά της, αποτίοντας, παράλληλα, ένθερμο φόρο τιμής στη μακρά και ένδοξη ιστορική της διαδρομή.
Σήμερα, με 43 ενεργά μέλη, η Στοά «Κίμων» εξακολουθεί να υπηρετεί πιστά και με αφοσίωση τις διαχρονικές αρχές του Ελευθεροτεκτονισμού, προάγοντας τη γνώση, την αδελφοσύνη, την κοινωνική προσφορά και την πνευματική καλλιέργεια, προς όφελος, τόσο των μελών της όσο και της ευρύτερης κοινωνίας που την φιλοξενεί.
Από το επετειακό λεύκωμα «Μεγάλη Στοά της Κύπρου 2006–2026».
